Marineren of niet?

Het is een vaak gehoord woord als het over het editen van je straatfoto's gaat: marineren.

De stelling is dat je je foto's eerst bijvoorbeeld een half jaar moet laten rusten voordat je een keuze gaat maken. Het idee is dat je dan pas emotioneel 'los' komt van je foto en beter kunt beoordelen of de kwaliteit goed is.

Ik heb zelf al moeite om kip langer dan 5 minuten te laten marineren, laat staan mijn foto's. Als ik een dag op straat foto's gemaakt heb, dan beoordeel ik liefst dezelfde avond of uiterlijk de volgende dag de foto's. Ik loop de foto's in Lightroom door. Wat niet voldoet krijgt een vlag "Geweigerd', wat interessant is krijgt een vlag met '1' en de twijfelgevallen kenmerk ik nog niet. De geweigerde foto's verwijder ik definitief.

De foto's met vlag '1' bewerk ik na en sla ik op in een map die ik gebruik om te posten op mijn website en social media platforms.

Ik wil graag emotioneel verbonden zijn en blijven met mijn foto's als ik keuzes maak. Straatfotografie gaat mij om emotie en gevoel. De keuzes van mijn onderwerpen zijn gebaseerd op mijn gevoel en mijn emoties op dat moment. Die raak ik trouwens ook niet kwijt na een half jaar. 

Af en toe kijk ik nog terug in mijn Lightroom archieven om te kijken of ik foto's zie die de moeite waard zijn om alsnog te gebruiken. Zelden vind ik er nog één en dat bevestigt mijn werkwijze.

Bijgaande foto's maakte ik afgelopen zaterdag op straat in Rotterdam met Willem Jonkers. Vandaag mijn 3 favorieten uitgekozen en nabewerkt.

Ik ben benieuwd hoe jij over marineren denkt. Laat je mening achter in een commentaar.